GİDERKEN ÖZLEMEK

Bazen biri çıkar gelir yüreğinize düşüverir ve hayatınızın orta yerine kurulur hiç aklınızda yokken. Sonra çıkar gider hayatınızdan ve bir elveda bile diyemezsiniz. Artık, hayatınızda olmayan bu insanı özlerken, sadece bir gülümsemesi için bir ömrü verebileceğinizi düşünürsünüz. Giderken özlediğiniz bu kişiyi bazen yıllarca unutamazsınız. Sonuçta bir kırgınlık, burukluk hissedersiniz.

Aklına o geldiğinde; bir sürü söylemek istediğin şey vardır, beynini tırmalayan. Gözlerini uzaklara dikersin. Solgundur yüzün. İsteksizsindir. Yeni bir başlangıç yapmak istersin içinden gelmez.  Ruhun çıkmak ister bedeninden. Seni en çok giderken özlemek yormuştur.

Omuzlarında sürekli çoğalan bir ağırlık  vardır ve kollarını açıp kurtulmak istersin bu yükten. Ancak iyice büzüşürsün. Birisi hafiften dokunsa dağılacak gibi hissedersin kendini. Cesurum, yapabilirim dersin ama yinede giderken özlediğin için paramparçadır yüreğin.  Sürekli ağlarsın ve susarsın sonra. Sustukça o sessiz çığlıkların okyanusları aşar. Veda zordur, sevdiğin sessizce giderken ve onu özlersin…

Aslında gitme zamanı geldiğinde güzeli çirkini, mutluluğu, üzüntüyü, acıyı, sevabı günahı beraberinde götürmeli giden insan. Sana bir şey bırakmamalı.

Aslında giden gitmiştir, ne giden bakmalıdır arkasına nede gidenin arkasından bakılmalıdır. Hayat devam ediyor. Okunacak çok kitap, dinlenecek çok şarkı, görülecek çok yer varken gideni özlemeye gerek.

/////

SORUN ÜRETENLER ve ÇÖZÜM ÜRETENLER

Nereye giderseniz gidin, karşınıza iki grup çıkar. Sorun üretenler ve çözüm üretenler. Sorun üretenler kesinlikle çözümün parçası olmazlar ve sürekli akıl verirler. Bu kadar aklın var gel şu sorunu sen çöz dediğiniz zaman da ben yapmam başkası yapsın der. Sorunları herkes bilir zaten. Önemli olan sorunu bilmek değil çözmektir.  Sorunsuz bir hayat düşünülemez ve her sorunun bir çözümü vardır. Önemli olan sorunu çözmeyi istemektir.

Çok büyük gibi görülen sorunların basit çözümleri olabilir. Sorunlara çözüm üretmek yapılması gerekendir. Yıllar içinde şöyle düşündüm, sorun yaratanlar ve çözüm üretmeyenler acaba sevgisiz mi! büyüdüler de, şimdi bizlerden intikam mı alıyorlar?

Birde şöyle bir durum var. Sizin için sorun olan bir şey başkası için sorun olmayabilir. Yıllar önce bir komşum vardı. Her şeyi sorun ederdi. Tüm etraftaki komşuları şikayet ederdi. Yaptığı şikayetlere örnek: Yandaki apartmanın ikinci katında ki A.hanım köpek besliyor. Soldaki komşu E.bey bahçede fırın yakıyor, dumanı bize geliyor. Karşı komşu BJK bayrağı astı görüntümü bozuyor. Üst kattaki komşunun kedi çok miyavlıyor. Alt kattaki komşunun küçük kızı sigara içiyor, izmaritleri bizim apartmanın girişine atıyor. E.bey maydanozlarımın üzerine basıyor.(E.bey benim) Daha onlarca örnek verebilirim. İşte bu yüzden sorun üretenlerden bıkılıyor ve görünce kaçıyorsunuz. Sorunlu insan her yerde her zaman sorun çıkarmaya hazır ve çözüm için de hiçbir şey yapmıyor. Aslında her sorunun birden fazla çözüm yolu vardır. Çözüm seçenekleri belirlendikten sonra, en uygununun seçimi için, seçenekler, en uygunundan başlanarak sıralanabilir ve çözüme gidilir. Yeter ki çözmek iste.

Her tür sorun, sonuç, insan eylemlerinin eseridir. Sorun üretmemek, sorunları azaltmak, çözmek, iyi sonuçlara ulaşmak istiyorsak insanların niteliğini geliştirmeliyiz. Sorunsuz ve çözümlü günler dileği ile…