Site rengi

Tasarım

Geniş
Kutulu
Demokrat Gazetesi Balıkesir

ADIYAMAN PROJESİ

Çetin Korkmaz

Çetin Korkmaz

Neden mi Adıyaman projesi; Memleketime üç projeyi yazmayanları görünce ben 41 proje yazdım ve gazete de yayınladım. Bu zamana kadar ne takdir eden ne de bu projeleri görelim diyen oldu. Ben de plaka numaralarına göre Adana’dan başladım, sırayla başka şehirlerimize bu projelerimi armağan edeceğim. Balıkesir uzak olduğundan, Adıyaman yakın diye düşünüyorum, kulak verir herhalde.

1990’lı yıllarda görev yerim iç Anadolu illerinden biri. Kışın tam ortasında aralık ayında göreve başlayacağım. Otobüse bindim ve görev yerime gidiyorum.

Sabah gün ağarmaya başladı, her yer bembeyaz kar. Gözünün alabildiğine ova her yer. Ova ama koskoca tarlalar ağaçsız. Kilometrelerce ilerledi otobüs ve tek tük ağaç görebildim koca İç Anadolu’da.

Bu ne dedim kendimce, hiç mi yetişmedi burada ağaç. Bu kadar mı kıraç bu topraklar dedim. Oysaki Orta Asya’nın tahıl ambarı iç Anadolu’muz değil mi? Demek ki dedim insanlar var olan ağaçları kesip yakmışlar veya ev yapımlarında kullanmışlar. Yerine de ağaç dikmemişler.

Seksenli yılların başında ilkokuldayken ağaç dikme günleri olurdu. İlçemizin etrafındaki ağaçlar ben ve benim yaşımdakilerin eseridir. Aslına bakarsanız bizim değil bizleri oraya götüren öğretmenlerimizin eseri.

Bu iç Anadolu da öğretmenler ve orman görevlileri hiç çalışmamışlar dedim. Ve insanlara yıllarca Balıkesir’e gelin tüm dağlarımız yemyeşildir diye hava bile attım.

Şimdi yıl 2021 ve Balıkesir’de gördüğüm eksik.

Atatürk parkındayım çarşıya doğru ilerliyorum. Çocuk parkına yaklaştığımda Balıkesir’imin tepeleri görünüyor karşımda. Kel mi kel Balıkesir’im demek geldi içimden.

Belki de Türkiye’mize çam fidanı dağıtan il Balıkesir ama her nedense ilimizin tepeleri kel görünüyor. Resmen tıraşlamışlar gibi görünmekte.

Sadece burası değil, mesela anıtın arka kısmındaki tepeler, Atatürk devlet hastanesinin üst kısmındaki tepe, Kepsut yolundaki sırtlar. Kel Balıkesir’im dedirtiyor bana.

Tüm okulları kapsayan bir kampanya günü belirlesek. Yılın o günü tüm okullarımız ağaç dikmeye gitseler. Tüm esnaflarımızı örgütlesek ve onlarda başka bir gün ağaç dikseler. Resmi kuruluşlar, sivil toplum kuruluşları derken onlarca gün belirlense. Herkes her yıl en az bir ağaç dikse bu dediğim alanlar orman olmaz mıydı bugüne kadar.

Balıkesir halkı ağaç dikecek alan bulamazdı üç, beş yıl içinde. Ve bu proje tüm Türkiye’mize yayılırdı. Zamanla ülkemizin yedi bölgesi, her karış toprağı ormanlarla dolu olurdu.

Şahsım için söylüyorum, bu tarihe kadar 100’e yakın ağaç diktim, sadece geçen yıl 21 tane ve şu an hepsi hayatta. Balıkesir’deki herkes elli ağaç dikseydi sanırım bu dediğim tepeler yemyeşil olurdu.

Başlayın artık ağaç dikmeye, başlayın artık oksijeni bol bir il olma projesine. Yoo Balıkesir zaten oksijeni bol memleket diyenler mi oldu, gülümsüyorum sadece.

Dediğim yerler diyorum neden kel?

Bu dünyaya on ağacın nasip mi?

Soru bu?

Please follow and like us:
Please follow and like us:
BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ
YAZARIN SON YAZILARI
04 PLAKA (AĞRI) PROJESİ - 16 Şubat 2021
MESELA - 29 Ocak 2021
ADIYAMAN PROJESİ - 16 Ocak 2021
HAYAT - 19 Aralık 2020
YALAN DÜNYA - 14 Kasım 2020
ISLATALIM - 19 Eylül 2020
DEĞİŞTİR ANAM - 31 Ağustos 2020
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ
gazete