Site rengi

Tasarım

Geniş
Kutulu
Demokrat Gazetesi Balıkesir

İSOT MU, ACI MI?

Çetin Korkmaz

Çetin Korkmaz

Varsa, yoksa hayatımız acılar, sorunlar, kederlerle dolu. Yolda giderken on kişi çevirsen, en az yarıdan çoğu bir şeyler anlatacaktır yaşam sıkıntılarına dair.

Kimi para diyecek, kimi sağlık, kimi komşudan şikâyet edecek, kimi iş yerinden. Onlarda yetmeyecek bazılarına, arabalarından, yolda giden otobüsten, mevsimin getirdiği yağmurdan bile sorun yaşayan insanlar karşımıza çıkacak.

Bir hikâye aynen şöyle gerçekleşir;

Yaşlı bir usta, çırağının sürekli her şeyden şikâyet etmesinden bıkmıştır. Bir gün çırağını tuz almaya gönderir. Hayatındaki her şeyden mutsuz olan çırak döndüğünde, yaşlı usta ona, bir avuç tuzu, bir bardak suya atıp içmesini söyler. Çırak, yaşlı adamın söylediğini yapar ama içer içmez ağzındakileri tükürmeye baslar.

“Tadı nasıl?” diye soran yaşlı adama öfkeyle “acı” diye cevap verir. Usta kikirdeyerek çırağını kolundan tutar ve dışarı çıkarır. Sessizce az ilerdeki gölün kıyısına götürür ve çırağına bu kez de bir avuç tuzu göle atıp, gölden su içmesini söyler. Söyleneni yapan çırak, ağzının kenarlarından akan suyu koluyla silerken, usta ayni soruyu “Tadı nasıl?” diye tekrar sorar.  “Ferahlatıcı” diye cevap verir genç çırak.

“Tuzun tadını aldın mı?” diye sorar yaşlı adam, “hayır” diye cevaplar çırağı. Bunun üzerine yaşlı adam, suyun yanına diz çökmüş olan çırağının yanına oturur ve şöyle der: “Yasamdaki acılar tuz gibidir, ne azdır, ne de çok. Acının miktarı hep aynıdır. Ancak bu acının şiddeti, neyin içine konulduğuna bağlıdır. Acın olduğunda yapman gereken tek şey, acı veren şeyle ilgili hislerini genişletmektir. Onun için sen de artik bardak olmayı bırak, göl olmaya çalış” der.

Biz yaşamdaki acılarımızı ne göle bırakıyoruz, ne akarsuya! Varsa, yoksa acılarımız büyük, atmışız hikâyede anlattığım gibi bardağın içine zehir ediyoruz yaşamı kendimize.

Tabii ki herkesin kendine göre derdi, sorunu var. Önemli olan onu paylaşmak, bunalım yerine çare yollarına başvurmak. Gerektiğinde hikâyedeki göl misali olup acı ve kederleri içimizde yok etmeliyiz.

Yok, etmeyi denemiyorsak bir avut İsot’u sabah akşam aç karnına yemeliyiz.

Please follow and like us:
Facebook
Twitter
BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ
YAZARIN SON YAZILARI
BENCE GÜZEL BİR YAZI - 26 Mart 2020
ÇANAKKALE’M - 19 Mart 2020
SORGULAMA - 14 Mart 2020
HAYAT DÜZENİ - 29 Şubat 2020
PAHALI MI SEVGİ - 14 Şubat 2020
OLAN NE? - 7 Şubat 2020
KİRLENMİŞ DÜNYA - 21 Ocak 2020
HERKESE KISMET - 8 Ocak 2020
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ