Site rengi

Tasarım

Geniş
Kutulu
Demokrat Gazetesi Balıkesir

HAYATTAN NE ÖĞRENDİM?

Aslan Torun

Aslan Torun

Bu gün yine hafta sonu ev hapsindeyiz ve ben bu hastalık çıktığından beri çoğu kez 66 yıllık ömrümün ve özellikle de bu hastalığın bize neler öğrettiğinin muhasebesini yapmaya çalışıyorum. İşte öğrendiklerim:
Öncelikle sağlığın ve rahat bir nefes alıp vermenin ne kadar büyük bir nimet olduğunu öğrendim.
Başarı için teferruatla uğraşılmaması gerektiğini öğrendim.
Kalp kırmadan, kalıpları kırmanın mümkün olabileceğini öğrendim.
Bir kalbin başka bir kalbi kırmamak için nasıl tedirgin atabileceğini öğrendim.
Şu hayatta bilinmesi gereken en önemli şeyin hiçbir şeyi kendinden bilmemek olduğunu öğrendim.
Gerçek tevazuun ancak insanlara mevki, para veya şöhretlerinden bağımsız olarak değer vermekle ele geçebileceğini öğrendim.
İnsanın gerçek cömertliğe sadece mal mülk harcayarak değil, sağlığını ve bütün bir ömrünü insanlara hizmet için harcayarak ulaşabileceğini öğrendim.
Cömertliğin bir davranış biçimi değil, yaşam biçimi olduğunu öğrendim.
Hayatta ki en kıymetli alışverişin dua almak ve değer vermek olduğunu öğrendim.
İnsanın kendisinden bahsetme oranıyla, itibar seviyesi arasında ters orantılı bir ilişki olduğunu öğrendim.
Bir insanın temas ettiği her kişide tatlı bir hatıra bırakabilmesi için kendinden vazgeçmesi gerektiğini öğrendim.
Hastayken veya her tarafı dert ve sıkıntılarla doluyken bile insanın gülümsemeye devam edebileceğini öğrendim.
Güzel ve candan bir bakışın insanın bütün hayatına etki edebilecek kadar güçlü bir etkisi olduğunu öğrendim.
Önceliği Allah rızası olan bir kişinin en sıkıntılı anlarda bile bir göl kadar sakin olabileceğini öğrendim.
Güzel sözlerin ancak güzel bir hayatla tesirli olabileceğini öğrendim.
İnsanın kıymetinin insana verdiği kıymet nispetinde artacağını öğrendim.
Anne baba duasının dünyanın bütün mücevherlerini kıskandıracak kadar kıymetli olduğunu öğrendim.
Tevazuun bir insanı ne kadar yücelttiğini öğrendim.
Sevilmek için sevmek, değer görmek için değer vermek, dua almak için dua etmek gerektiğini öğrendim.
Ebedi saadete kavuşmak için maneviyat ve inanç çizgisinden kıl kadar bile ayrılmamak gerektiğini öğrendim.
İçinde samimiyet, tevazu, sevgi ve Allah rızasını kazanma niyeti barındırmayan işlerin tamamının boş iş olduğunu öğrendim.
İmkânsız gibi görünen hedeflere ulaşmanın ancak İhlâsla mümkün olabileceğini öğrendim.
Hangi işi yaparsak yapalım insan olmanın yolunun insanları sevip saymaktan geçtiğini öğrendim.
Son nefesini düşünen bir insanın ömrü boyunca alıp verdiği bütün nefeslerin muhasebesini iyi yapması gerektiğini öğrendim.
Bütün bunları toparlayıp özetleyecek olursak çok önemli iki şeyi öğrendim, bunlarda:
Birincisi: Bu dünya hayatının boş olduğunu ve her şeyin mal mülk ve para biriktirmek için koşuşturmanın ne kadar gereksiz olduğunu,
İkincisi: Bu dünyada mutlu olmanın ve ahreti kazanmamın tek yolunun insanları karşılıksız sevmenin ve hiç kimsenin kalbini kırmamaktan ve yaratılanı yaratandan ötürü sevmekten geçtiğini öğrendim.
Sağlık ve esenlik dileklerimle.

Please follow and like us:
Please follow and like us:
BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ
YAZARIN SON YAZILARI
TABİAT VE KIŞ - 27 Şubat 2021
HAYATTAN NE ÖĞRENDİM? - 13 Şubat 2021
YİNE ERMENİ MESELESİ - 1 Şubat 2021
MESUT ÖZİL VATANINDA - 30 Ocak 2021
YENİ YILA GİRERKEN - 5 Ocak 2021
ZAMAN VE DEĞERİ - 1 Ocak 2021
DAHA - 19 Aralık 2020
YİNE PANDEMİ - 12 Aralık 2020
İNSAN HAKLARI GÜNÜ - 10 Aralık 2020
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ
gazete